جایگاه اقرار در جرایم سیاسی؛ با تمرکز بر ادله الکترونیکی و فضای مجازی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرم شناسی،واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران،

2 دانشیار گروه حقوق جزا و جرم شناسی،واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران(نویسنده مسئول)

3 استادیار گروه حقوق جزا و جرم شناسی،واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران،

چکیده

موضوع این مقاله بررسی جایگاه اقرار در جرایم سیاسی و مطبوعاتی (با ماهیت سیاسی) با نگاهی به ادلۀ الکترونیکی و فضای مجازی است. پرسش اصلی مقاله این است که ادلۀ الکترونیکی ناظر بر اقرار متهم به بزه انتسابی، می تواند ادله‌ای اثباتی ناظر بر مجرمیت او باشد؟ فرضیه پژوهش بر این بوده که به هر حال ادلۀ الکترونیکی نیز می توانند وجه اثباتی داشته باشند. پژوهش با بررسی مفردات مختلف مسئله به این جمع بندی رسیده است که اگر چه ادلۀ الکترونیکی نیز با شرایطی که در بحث عام اقرار آمده است و با توجه به ادلۀ اثبات دعوا و قوانین موضوعه‌ می توانند ناظر بر اقرار متهم به بزه انتسابی باشند، ولی در وجه کیفری با توجه به اصل تفسیر مضیق بسیاری از این دلایل وجه اقراری خودشان را از دست می دهند. روش تحقیق در این مقاله کیفی از نوع توصیفی-تحلیلی است و داده ها به شکل فیش برداری و از طریق کتابخانه ای گردآوری و تجزیه و تحلیل شده اند.

کلیدواژه‌ها