سیاستگذاری برنامه‌های توسعه در ایران پس از انقلاب و وابستگی شغلی در نظام بانکداری

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش اندوخته دکترای مدیریت دولتی- منابع انسانی، دانشگاه ازاد اسلامی واحد قائمشهر، ایران

2 استاد یار دانشگاه آزاد اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر، ایران

3 دانشیار پایه ۲۲ دانشگاه آزاد اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر، ایران

4 استادیار گروه مدیریت دانشگاه شمال آمل،دانشکده علوم انسانی، آمل، ایران

چکیده

موضوع این مقاله بررسی سیاستگذاری برنامه‌های توسعه در ایران پس از انقلاب و وابستگی شغلی در نظام بانکداری است. بدون شک از جمله ارکان مهم و اساسی اقتصاد ایران طی این چهار دهه، نظام بانکداری بوده که نقش تعیین‌کننده‌ای در سراسر نظام اقتصادی کشور برجای نهاده است. بر این اساس،  داشتن یک نظام بانکداری سالم از مهم‌ترین  دغدغه‌های نظام جمهوری اسلامی ایران تلقی می‎شود. برنامه‌های توسعه به عنوان سیاستگذاری کلان در پی تحقق و پیاده‌سازی سیاست‌های نظام بانکداری هستند. سؤال اصلی تحقیق این است که، در سیاستگذاری برنامه‌های توسعه پس از انقلاب، نظام بانکداری از چه جایگاهی برخودار است و اینکه وابستگی شغلی در نظام بانکداری چگونه قابل تبیین است؟ فرضیه اصلی مقاله این است که هر کدام از برنامه‌های توسعه اقتصادی با رویکرد متفاوتی، به طور مستقیم و غیرمستقیم در جهت پیاده‌سازی سیاست‌های بانکی گام برداشتند. هر چند توجه به وابستگی شغلی در سازمان یک عنصر کلیدی در عملکرد هر سازمانی است، اما در برنامه‌های توسعه اقتصادی پس از انقلاب به طور صریح به این موضوع اشاره نشده است.

کلیدواژه‌ها