عبدالمطلب عبداله رهیافت انقلاب اسلامی 2980-9118 16 60 2022 12 18 1- Examining the performance of the Islamic Republic of Iran in the realization of citizenship rights; Obstacles and challenges بررسی عملکرد چهاردهۀ جمهوری اسلامی ایران در تحقق امر حقوق شهروندی ؛ موانع و چالش ها 3 28 164913 FA حسین فرزانه پور دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه بیرجند( نویسنده مسئول) سمیه حمیدی دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه بیرجند ریحانه نورمحمدی گروه علوم سیاسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بیرجند Journal Article 2022 05 20 The purpose of this research is to examine the concept of citizenship rights after the Islamic revolution, which has had a dual definition in different eras. On the one hand, based on the principle of democracy and independence, the rights of the nation are recognized, and on the other hand, according to the provisions of the constitution, the term citizenship and citizenship rights have not been discussed directly, therefore, the society and governance of the Islamic Republic of Iran needs a more accurate approach. The present article is based on Brian Turner's theory to understand citizenship and citizenship rights during the Islamic Republic period and by using library documents and sources and descriptive-analytical method, it tries to answer this question, why the concept of citizenship rights in the post-Islamic revolution period has never been able to be properly defined. and to receive accurate information and what were the factors and obstacles to the realization of this based on Turner's theory. This research seeks to find the causes and obstacles that have caused the non-realization of citizenship rights in the Islamic Republic. The result of the research shows that despite the efforts of the governments to realize this, due to the lack of elite consensus, the lack of explicit definition in the constitution, neglect of non-governmental organizations and differences in the creation of a single political and social identity among the society, during these 4 decades, the rights Citizenship could not be fully realized in Iranian society. هدف این پژوهش بررسی مفهوم حقوق‌شهروندی پسا انقلاب اسلامی است که در اداور مختلف  تعریفی دوگانه داشته است. ازیک‌سو بنا براصل جهموریت و استقلال، حقوق‌ِملت به رسمیت شناخته می شود و ازسویی برطبق مفاد قانون اساسی، واژه شهروندی و حقوق شهروندی به طور مستقیم مورد بحث قرار نگرفته است، بنابراین جامعه و حاکمیت ج.ا. ایران نیازمند نگرشی دقیق‌تری دارد. نوشتار حاضر بر مبنای نظریه برایان ترنر برای فهم شهروندی وحقوق شهروندی در دوره جمهوری اسلامی و با بهره‌گیری از اسناد و منابع کتابخانه­ای و روش توصیفی-تحلیلی درصدد پاسخ به این سوال است، که چرا مفهوم حقوق‌شهروندی در دوران پساانقلاب اسلامی هیچ‌گاه نتوانسته تعریف درست و دقیقی را دریافت کند و عوامل و موانع‌تحقق این امر براساس نظریه‌ترنر چه بوده-است. این پژوهش در پی یافتن علل و موانعی است که موجب عدم تحقق حقوق شهروندی در جمهوری اسلامی گردیده است.  دستاورد پژوهش گویای این است که به‌رغم تلاش دولت‌ها در تحقق این امر، به دلیل عدم اجماع نخبگانی، نبود تعریف صریح در قانون اساسی، بی‌توجهی به نهادهای غیردولتی و تفرق در ایجاد هویت سیاسی و اجتماعی واحد درمیان جامعه موجب گردید تا درطی این چهار دهه حقوق شهروندی نتوانست در جامعه ایران به طور کامل تحقق یابد. https://www.rahyaftjournal.ir/article_164913_ddc3b654784fe71a73fb691d7274539e.pdf