The Islamic Revolution Approach

The Islamic Revolution Approach

Ijtihad and socio-political developments with emphasis on the theory of social mobilization; A Case Study of the Period of Ayatollah Behbahani to Imam Khomeini

Document Type : Original Article

Authors
Mahvash Mohammadi 1
Mohammad Jafari Harandi 2
1 PhD Student in Jurisprudence and Fundamentals of Islamic Law, Faculty of Humanities, Department of Jurisprudence and Fundamentals of Islamic Law, Imam Khomeini Memorial Branch in Rey, Islamic Azad University, Tehran, Iran
2 Associate Professor, Faculty of Humanities, Department of Jurisprudence and Fundamentals of Islamic Law, Imam Khomeini Memorial Branch, Shahr Rey, Islamic Azad University, Tehran, Iran (Corresponding Author)
Abstract
Political and social developments are always related to the systems of thought and thought in different societies. This means that intellectual, cultural factors and the resulting developments can affect the political and social situation, political systems and institutions. The intellectual developments are most noticeable in the areas of religion and the interpretation that is made of it. Intellectual developments in the jurisprudential system are known as ijtihad, which reached its peak during the confrontation between the fundamentalists and the Akhbaris and continues to this day. However, the prevailing trend of the researches is that the intellectual and political developments influenced by the West in the field of thought and politics have been the cause of the shift of Shiite jurisprudence from news to principled jurisprudence, but in the present article, the author examines the historical course. The change in Shiite jurisprudence and the intellectual and political changes in Iran leads to the opposite conclusion that exactly the changes in Shiite jurisprudence from news to principles have created the ground for Iran's intellectual and political change. The process of evolution of jurisprudence begins with Vahid Behbahani and his principled approach and culminates with the absolute authority of the jurist and the emphasis on the two elements of time and place as an inseparable part of jurisprudence in Imam Khomeini's approach. This trend is symmetrical with the intellectual and political developments in Iran, which begin with constitutionalism and culminate in the Islamic Revolution. The transition from the news approach to principles has attracted the attention of Shiite jurisprudence to the political and social spheres, including its results, the formation of initial plans for political and social movements, attention to inadequacies and non-religious political inefficiencies, attention to rulings and orders. Jurisprudence has been to design a desirable political society as well as to fight against injustice, poverty and corruption. The culmination of this evolution was the formation of the Islamic Revolution of Iran under the leadership of Imam Khomeini. The author's method is descriptive with a historical approach and uses Charles Tilly's "social mobilization" model as the basis of research.
Keywords
Ijtihad
Shiite jurisprudence
socio-political developments
Ayatollah Behbahani
Imam Khomeini
اکبری، کمال (1398)، تأثیر تأسیس جمهوری اسلامی ایران در شیوه استنباط فقه سیاسی، فصلنامه سیاست متعالیه، سال هفتم، شماره 25، صص 194-177.
امیراحمدی، منصور (1390)، فقه و امر سیاسی، جستارهای سیاسی معاصر، سال دوم، شماره اول، صص 1136-117.
امین، محسن (1406)، اعیان الشیعه، بیروت، جلد 16، دارالتعارف للمطبوعات.
بهبهانی، محمدباقر (1415). الفوائد الحائریه، قم: مجمع الفکر الاسلامی.
بهبهانی، محمدباقر (1419)، رسائل الفقهیة، قم:  موسسه علامة المجرد الوحید البهبهانی.
بیگی، محمدحسن (1396)، کاربست نظریه بسیج منابع در تبیین جنبش اجتماعی مرابطون، فصلنامه تاریخ اسلام، سال هفتم، شماره بیست و هفتم، صص 23-5.
تیلی، چارلز (1385)، از بسیج تا انقلاب، ترجمه علی مرشدی­زاد، تهران: پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی.
جمال­زاده، ناصر، موحدیان، میلاد، یاسمی، علی (1398)، گستره ولایت فقها در اندیشه و عمل سیاسی محقق کرکی، فصلنامه رهیافت انقلاب اسلامی، سال سیزدهم، شماره 46، صص 94-73.  
جناتی، محمد ابراهیم (1372)، ادوار اجتهاد از دیدگاه مذاهب اسلامی، تهران، انتشارات کیهان.
حسینی­زاده، محمدعلی، شفیعی اردستانی، رضا (1396)، بسیج منابع، فرهنگ سیاسی و مسأله تداوم نهضت­های اجتماعی در ایران (مطالعه موردی نفت)"، تحقیقات تاریخ اجتماعی، سال هفتم، شماره اول، صص 107-85.
خوانساری، محمدباقر (1390 ) روضات الجنات، قم: اسماعیلیان.
خورسندیان، محمدعلی (1387)، نواندیشی اجتهادمحور و روشنفکری معاصر، مجله علوم سیاسی، سال یازدهم، شماره چهل و چهارم، صص 83-61.
روحانی، کاظم (1366)، اصناف و پیشه وران در تاریخ ایران، کیهان اندیشه، شماره 12.
روحانی، کاظم (1367). مآخذشناسی اصناف، کیهان اندیشه، شماره 18.
سعدی، حسین علی (1395)، حجیت در اجتهاد نظام ساز، فصلنامه راهبرد فرهنگ، شماره سی و ششم، صص 62-43. 
شهابی، محمود (1375)، ادوار فقه، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
عمید زنجانى عباسعلی (1374)، نقش زمان و مکان در فرآیند اجتهاد (در نظرخواهی از دانشوران). نقد و نظر. ش5.
فوزی، یحیی (1384)، اندیشه سیاسی امام خمینی، قم: نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری.
کریمی، علی (1396)، درآمدی بر جامعه شناسی سیاسی تنوع قومی، تهران: نشر سمت.
کلبادی­نژاد، زهرا، جعفری هرندی، محمد، رحمان ستایش، محمدکاظم (1399)، قلمرو اختیارات فقیه بر مبنای قاعده نفی عسروحرج در جامعه اسلامی، فصلنامه رهیافت انقلاب اسلامی، سال چهاردهم، شماره 52، صص 339-321.
گرجی، ابوالقاسم (1375)، تاریخ فقه و فقها، تهران: انتشارات سمت.
مدرس تبریزی، محمدعلی (1374 )، ریحانه الأدب فی تراجم المعروفین با لکنیه و اللقب، تهران: انتشارات خیام.
موسوی خمینی، روح الله (1382)، تهذیب الاصول(تقریر ابحاث بقلم آیه الله جعفر سبحانی، قم: انتشارات اسماعیلیان. 
موسوی خمینی، روح الله (1385)، ولایت فقیه حکومت اسلامی، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره).
Tilly. Charls. Frome Moblization to Revolution, London. Publisher Addison Wesley.