The Islamic Revolution Approach

The Islamic Revolution Approach

Investigating how the relationship between Sultan and Faqih power was built in Middle Islamic periods, Safavid era and contemporary Iran

Document Type : Original Article

Authors
Qasem Hizbavi 1
Ali Falahnejad 2
Ali Ghasemian 2
1 PhD student, Department of Political Science, Khorramabad Branch, Islamic Azad University, Khorramabad, Iran
2 Assistant Professor, Department of Political Science, Khorramabad Branch, Islamic Azad University, Khorramabad, Iran
Abstract
The subject of this article is a comparative study of the relationship between Sultan Faqih in the Middle Islamic and Safavid periods. The main question of the article: How was the relationship between the sultan and the jurist in the construction of power in the Middle Islamic and Safavid periods? The hypothesis of the present article is as follows: the sultan-faqih relationship in the middle Islamic period was based on the oneness of the caliph and the sultan, while in the Safavid period, the dual and simultaneous rule of the sultan and the faqih was witnessed. The results of the research show that the construction of power in the middle period was based on the trinity of caliphate, congregation and obedience, and the caliph, as the most important institution of Islamic society, was the organizer of religious order and political order at the same time. However, in the Safavid period, the construction of power was removed from the unity of the middle period, and the institution of religion, in the form of the leadership of scholars and jurists, played a role in giving legitimacy to the Safavid sultans in parallel with political power, and as an important factor in politics, to consolidate its position in society. Iranian payment; The power of the religious institution was strengthened during the post-Safawi era and finally, in its historical course, it came objectively in the theory of religious authority and religious sovereignty in Iran, and a political system based on the authority of the authority, in which the duality of jurisprudence and monarchy was eliminated, and the guardian of the authority was the most important position. was ruled; Formed. The research method of this article is qualitative and descriptive-analytical, and the data was collected from library resources by the method of sampling.
Keywords
sultan
jurist
power structure
caliphate
Safavid
province of jurist
آبادیان حسین، بی طرفان محمد. تحلیل مبانی مشروعیت و نامشروعیت نهاد سلطنت از دیدگاه علمای عصر صفوی . پژوهشنامه تاریخ اسلام. ۱۳۹۲; ۱ (۱۰) :۵-۳۴
آقاجری، هاشم (1380). کنش دین و دولت در ایران عصر صفوی، تهران : مرکز بازشناسی اسلام و ایران
آقاجری، هاشم (1381).«فرایند تحول و تکامل اندیشه و رفتار عالمان و فقیهان شیعی امامی»، ماهنامه آفتاب، سال2،ش20.
برجی،یعقوبعلی (1380). «رفتار سیاسی فقهای دوره میانه»، فصلنامه علوم سیاسی، سال چهارم، شماره 14، صص 55-66.
حسینی­زاده محمدعلی (1379). علما و مشروعیت دولت صفوی، تهران: انجمن معارف اسلامی
حسینی­زاده،محمدعلی (1386). اسلام سیاسی در ایران، قم : دانشگاه مفید
خنجی، فضل­الله روزبهان(1992م). تاریخ عالم­ آرای امینی، تصحیح جان وودز، لندن: انجمن سلطنتی مطالعات آسیایی.
روزنتال، اروین (1387). اندیشه سیاسی اسلام در سده­های میانه، ترجمه علی اردستانی، تهران: قومس
الریس،ضیاالدین(1976)،النظریه السیاسیه الاسلامیه،الطبعه السابعه،القاهره:دارالتراث
سمیعا،میرزا (1368). تذکره الملوک، به کوشش محمد قهرمانی دبیر سیاقی، تهران: امیرکبیر.
السید،رضوان(1997)،الجماعه والمجتمع والدوله،الطبعه الاولی،بیروت:دارالکتاب العربی
سیوری، راجر (1380). در باب صفویان، ترجمه رمضانعلی روح اللهی، تهران: نشر مرکز
شاردن، شوالیه (1345). سیاست­­نامه­ی شاردن، ترجمه محمد عباسی، تهران: امیرکبیر
شواریتز، گرهارد (1380). سیاست و دین­گرایی در ایران، ترجمه محمدجواد شیخ الاسلامی،تهران : انتشارات علمی
شهید ثانی، زین الدین بن علی العاملی (1413). مسالک الافهام، بیروت: موسسه المعارف الاسلامیه
صفت­گل، منصور (1381). ساختار نهاد و اندیشه دینی در ایران عصر صفوی، تهران :  رسا
طباطبایی،سیدجواد (1380). دیباچه­ای بر نظریه انحطاط ایران، تهران : نگاه معاصر
طباطبایی،سیدجواد (1394). تاریخ اندیشه سیاسی در ایران:ملاحظاتی در مبانی نظری، چاپ اول، تهران : مینوی خرد.
طباطبایی­فر، سیدمحسن (1384). نظام سلطانی از دیدگاه اندیشه سیاسی شیعه(دوره صفویه و قاجاریه)، تهران: نشر نی
عباس حسن، حسن (1389). منطق اندیشه سیاسی در اسلام، ترجمه محمدحسین فضائلی، قم : بوستان کتاب
علیزاده جدا، زهرا، خدری،علی اکبر؛ کلهر،محمد (1401).«الگوی قدرت دوگانه سلطان-فقیه؛ از تکوین تا مشروطیت»، رهیافت انقلاب اسلامی، سال16، شماره 60،صص 85-102.
فلسفی، نصرالله (1334). زندگانی شاه عباس اول، تهران: کیهان
فیرحی،داود (1382). قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام، تهران : نشر نی
قادری، حاتم (1386). اندیشه­های سیاسی در اسلام و ایران، تهران : سمت
کپفر، انگلبرت (1363). سفرنامه کمپفر، ترجمه کیکاوس جهانداری، تهران: خوارزمی
کریمی زنجانی اصل، محمد (1380). امامیه و سیاست در نخستین سده­های غیبت، تهران: نشر نی
لک­زایی (1395). چالش سیاست دینی و نظم سلطان: با تأکید بر اندیشه و عمل یساسی علمای شیعه در عصر صفویه، قم : پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی
لمبتون، آن.ک.س (1389). دولت و حکومت در اسلام، ترجمه محمدمهدی فقیهی، سیدعباس صالحی، تهران: عروج
الماوردی،ابوالحسن علی بن محمد(1989)،الاحکام السلطانیه والولایات الدینیه،الطبعه الاولی،الکویت:مکتبه  دار ابن قتیبه
مجلسی،محمدباقر (1368). رجعت، به کوشش ابوذر بیدار، تهران: رسالت قلم
میرموسوی،سیدعلی (1384). اسلام،سنت ، دولت مدرن، تهران: نشر نی
نعمانی، محمدابراهیم (1382ق). کتاب الغیبه، با مقدمه میرزا ولی الله اشراقی، تبریز : کتابفروشی صابری