The Islamic Revolution Approach

The Islamic Revolution Approach

Challenges of the actions of international organizations for the national security of the Islamic Republic of Iran

Document Type : Original Article

Authors
Hamed Ahmadnia 1
Mahmoud Jalali 2
Alireza Arashpour 2
1 PhD Student in International Law, Islamic Azad University, Isfahan Branch (Khorasgan), Isfahan, Iran
2 Associate Professor, Department of Law, University of Isfahan, Isfahan, Iran
Abstract
The national security of the Islamic Republic of Iran has external dimensions in terms of its impact on international organizations and is also influenced by the actions of international organizations. The present study seeks to investigate the relationship between the actions of international organizations and national security in the Islamic Republic of Iran. The question that arises is: How do the actions of international organizations affect the national security of the Islamic Republic of Iran? The answer that can be provided is that different governments after the Islamic Revolution have each provided a specific interpretation of the position of international organizations, which in turn has a bearing on national security. Iran is also effective. The two approaches of opposition and interaction with the actions of international organizations are among the most important approaches after the Islamic Revolution. Meanwhile, for reasons such as a new definition of rights and responsibilities, policy-making and governance, as well as a cross-border approach to humanitarian and global issues, the Islamic Republic of Iran pursues the actions of international organizations with a critical and cautious approach. Indicates a lack of definition of national security and a lack of consensus regarding the actions of international organizations. However, a critical approach to these organizations indicates a different and new approach. The method of this research is descriptive-analytical and using documentary and library resources.
Keywords
Activities of organizations
international organizations
national security
Islamic Republic of Iran
international system

  • بابایی­مهر، علی، اسماعیل­نسب، حسین (1393)، نقش گفت­وگوی تمدن­ها در ارتقای حقوق بشر و گسترش صلح، فصلنامه مطالعات بین المللی، سال یازدهم، شماره 4، صص 195-173.

    بختیاری، حسین، صالح­نیا، علی (1397)، اولویت بندی تهدیدات امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران با روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP)، فصلنامه مطالعات راهبردی سیاست­گذاری عمومی، دوره 8، شماره 27، صص 278-255.

    پور احمدی، حسین، معتمدی امین، حسین (1394)، جایگاه سازمان ملل متحد در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، فصلنامه رهیافت­های سیاسی و بین­المللی، سال پنجم، شماره 38، صص 49-9.

    حافظ­نیا، محمدرضا، جان پرور، محسن، مجتهدزاده، پیروز (1389)، تأثیر جهانی شدن بر ماهیت مرزها، فصلنامه برنامه ریزی و آمایش فضا، شماره سوم، پاییز 89، صص 55-37.

    حدادی، مهدی، ستایش­پور، محمد (1397)، تسهیم مسؤولیت بین­الملل دولت­ها ناشی از عمل دولت دیگر یا سازمان بین­المللی، مجله دولت پژوهی، دوره 4، شماره 14، صص 182-149.

    دهقانی فیروزآبادی، جلال (1389)، سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، تهران: نشر سمت.

    سلطانی نژاد، احمد، داوند، محمد (1397)، راهکارهای کاهش تهدیدات سازمان‌های غیردولتی حقوق بشری علیه امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران با تأکید بر نقش فناوری اطلاعات و ارتباطات، فصلنامه سیاست، دوره 48، شماره 1، صص 57-39.

    عزیزی، ستار، کریمی، سیامک (1395)، «مسئولیت بین‌المللی اشتقاقی ناشی از کمک یا مساعدت با تأکید بر قضیه کاربرد مهمات خوشه‌ای در یمن»، فصلنامه پژوهش حقوق عمومی، ش 51، تابستان 1395، صص 109-134.

    عیدی­پور، رستم، بصیری، محمدعلی، یزدانی، عنایت الله (1396)، تحلیل مبانی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران در پرتو مؤلفه قدرت نرم افزاری، جستارهای سیاسی معاصر، سال هشتم، شماره اول، صص 137-117.

    کدخدایی، عباسعلی، ساعد، نادر (1390)، نظام بین المللی حقوق بشر و جنگ نرم، راهبرد فرهنگ، شماره شانزدهم، صص 77-55.

    کریمی، غلامرضا (1385)، جمهوری اسلامی ایران و سازمان‌های بین­المللی، مجله علوم سیاسی، سال نهم، شماره سی و ششم، صص 161-126.

    الکواری، حمد (1367)، عملکرد شورای امنیت در جنگ عراق و ایران، ترجمه محمد علی عسگری، تهران: انتشارات دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) قزوین.

    متقی، ابراهیم (1389)، گونه شناسی تهدیدهای امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران، آفاق امنیت، دوره جدید، سال سوم، شماره هشتم، صص 29-5.

    ملکی، مصطفی، بابایی، مجتبی (1391)، روابط ایران و سازمان ملل پس از پیروزی انقلاب اسلامی، فصلنامه روابط بین الملل، شماره 18، صص 1801-56.

    موسوی خمینی، روح­الله (1359)، صحیفه نور، جلد 12.

    • سایت‌های خبری:

    روحانی، حسن (1392)، اولین سخنرانی حسن روحانی در سازمان ملل متحد، 3 مهر 1392. قابل بازیابی در سایت زیر: http://www.president.ir/fa/71572

    ظریف، محمدجواد (1395)، سخنرانی در سایت http://fa.alalam.ir/news/1927378.

    Aust, P. H. (2011), Complicity and the Law of State Responsibility, Cambridge University Press.

    Esman, Miton J (2004) An Introduction to Ethnic Conflict, Cambridge: Polity Press.

    Forysth, David P. (2000), Human Right and  Comparative Foreign Policy  Foundations of Peace, Paris: United Nations University.

    Edvard Hambro (1950). "The Jurisdication of the international court of justice", RCADI, 1950,I, vol, 79.

    Gaja, Giorgio (2004), RESPONSIBILITY OF INTERNATIONAL ORGANIZATIONS, [Agenda item 4], DOCUMENT A/CN.4/610, Seventh report on responsibility of international organizations, by Mr. Giorgio Gaja, Special Rapporteur.

    Gaja, Giorgio (2003), First Report on Responsibility of International Organizations, by Giorgio Gaja, International Law Commission, A/ CN.4/532, 26 March 2003

    Lanovoy, V (2014).,"Complicity in an Internationally Wrongful Act", in A. Nollkaemper and I. Plakokefalos, Principles of Shared Responsibility in International Law: An Apprisal of the State of the Art, Cambrige University Press, pp. 134-168.

    U.S. Diplomatic and Consular Staff in Tehran (U.S. v. Iran) (1980) , ICJ Reports, pp. 3, 35.

    Stumer, Andrew (2007), “Liability of Member States for Acts of International Organizations: Reconsidering the Policy Objections”, Harvard International Law Journal, Vol. 48, 2007, PP. 553- 580.