The Islamic Revolution Approach

The Islamic Revolution Approach

The selection of agents, the manifestation of the political theory of Islam in the system of the Islamic Republic of Iran with emphasis on the theory of Velayat-e-Faqih

Document Type : Original Article

Authors
Mohammad Ali Fereidouni Khanimani 1
Masoud RaeiDehaghi 1
Gholamhossein Masoud 1
Seyyedmohsen zarifkarfard 2
1 Department of Law, Najafabad Branch, Islamic Azad University, Najafabad, Iran
2 Department of Law, Shiraz Branch, Islamic Azad University, Shiraz, Iran.
Abstract
The selection of agents in the Islamic political system has a special feature in which it emphasizes the implementation of Islamic rules in society and in the process of selecting agents, the opinion of the people is important. Accordingly, at the head of the Islamic system is the Supreme Leader, who, given the continuity of the Islamic government after the era of the Infallible Absence, can play a direct and indirect role in the selection or appointment of agents. The purpose of this study is to investigate the selection of agents in the Islamic political system, which is also headed by the Supreme Leader. While two competing theories, namely Velayat-e-Faqih and supervision of Faqih and their role in determining or not appointing agents of the Islamic system can be proposed as theoretical challenges in the present discussion. Therefore, the question that is considered is: What reasons can be used to justify the role of the Supreme Leader in the process of selecting or appointing agents in the Islamic political system? The answer that can be provided is that Vali-e-Faqih, as a continuation of the movement of the prophets and infallibles in the age of absence in terms of implementing Islamic rules and Sharia, as well as in terms of observing the standards of religious democracy, plays an important role in advancing the affairs of Islamic society. It also pays attention to the good of the people in the Islamic society. This responsibility causes the direct and indirect role of the Supreme Leader in the affairs of selecting the agents of the Islamic system and moving on the basis of reforming the affairs of the Islamic society. The present study shows that the theory of supervising the jurist is an incomplete theory due to the lack of understanding of the distinction between the Islamic system and other systems and also ignoring the role of expediency in solving the problems of the Islamic system. In the present article, a descriptive-analytical method has been used.
Keywords
Political Islam
Supreme Leader
Agents
Selection-Appointment of Agents
Islamic Republic of Iran. 
قرآن کریم.
اراکی، محسن(1380). نگاهی به رسالت و امامت از دیدگاه قرآن کریم، لندن، فراکتاب با همکاری بوک اکسترا.
اراکی، محسن (1392). فقه نظام سیاسی اسلام، ویرایش دوم، قم: انتشارات مجمع الفکر الاسلامی.
بیات، مسعود(1393)، ولایت فقیه و جایگاه آن در حکومت اسلامی با تکیه بر براهین عقلی و نقلی، مجله بصیرت و تربیت اسلامی، سال یازدهم، شماره سی و یکم، صص 45-19. 
جعفریان، رسول(1377)، تاریخ تحول دولت و خلافت، جلد سوم، قم، بوستان کتاب.
جوادی آملی، عبدالله(1391). ولایت فقیه؛ ولایت فقاهت و عدالت، قم، مرکز نشر اسراء.
حلبی، ابوصلاح(1362)، الکافی فی الفقه، اصفهان، کتابخانه امیرالمومنین.
خامنه­ای، سیدعلی(1391)، انسان 250ساله، بیانات مقام معظم رهبری درباره زندگی سیاسی-مبارزاتی ائمه معصومین(علیهم السلام)، تهران، نشر موسسه ایمان.
راعی، مسعود، عطریان، فرامرز(1391). حاکمیت قانون و احکام حکومتی در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه حکومت اسلامی، شماره 1، دوره 63، صص 147-123.
رحمانی تیرکلایی، حسین(1399)، تبیین الگوی مفاهیم علوی در الگوی قدرت سیاسی از منظر آیت­الله خامنه­ای، فصلنامه رهیافت انقلاب اسلامی، سال چهاردهم، شماره 52، صص 20-3.
سروش محلاتی محمد(1378) «خبرگان و نظارت»، فصلنامه حکومت اسلامی، ش14، صص 139-111. 
شفیعی فر، محمد(1378)، جایگاه ولایت فقیه در قانون اساسی، فصلنامه حکومت اسلامی، ش 13، صص 60-80.
علیپور، محمدرضا، توسلی، منوچهر، احمدی، محمدصادق(1399)، احکام حکومتی جلوه­ای از مردم‌سالاری دینی در جمهوری اسلامی ایران، رهیافت انقلاب اسلامی، سال چهاردهم، شماره 52، صص 122-101.
لاری، سید عبدالحسین( 1326)، قانون در اتحاد دولت و ملت، شیراز، سپهر محمدی.
مصباح یزدی، محمدحسین،(1392)، حقوق و سیاست در قرآن، قم، مؤسسة آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره).
مظاهری، حسین،(1378)، نکته هایی پیرامون ولایت فقیه و حکومت دینی، اصفهان، بصائر.
ملک افضلی اردکانی، محسن،  سلیمانی، عباس(1393)، نقش و جایگاه ولی فقیه در انتخاب و انتصاب کارگزاران نظام اسلامی در فقه سیاسی و حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران،فصلنامه حکومت اسلامی، سال نوزدهم، شماره سوم، صص 31-57.
منتظری، حسینعلی(1377)، حکومت دینی و حقوق انسان، قم: نشر ارغوان.
منتظری، حسینعلی(1378)، اسلام دین فطرت، تهران: نشر سایه.
منتظری، حسینعلی(1379)، مبانی فقهی حکومت اسلامی، جلد اول، ترجمه: صلواتی، تهران، انتشارات سرایی.
موسوی خمینی،  روح­الله(1370)، صحیفه نور، جلد 10 و 11 و 12. تهران: انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
موسوی خمینی، روح­الله(1373)، صحیفه امام(ره)، قم: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره).
موسوی خمینی، روح الله(1373)، ولایت فقیه، قم: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره).
موسوی خمینی، روح الله(1378)، ولایت فقیه؛ حکومت اسلامی، چاپ نهم، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره).
منابع عربی
ابن هشام، عبدالملک،(1361).  السّیرة النبویّة، جلد 4، بیروت، دار احیاء التراث العربی.
راوندی، قطب الدین(1405)، فقه القرآن، قم: نشر کتابخانه مرعشی نجفی.
سیفی مازندرانی، علی اکبر(1387)، مبانی الفقه الفعال فی القواعد الفقهیه الاساسیه، قم: انتشارات اسلامی.
مکارم شیرازی، ناصر(1428)، الاخلاق فی القرآن، قم: انتشارات مدرسة الامام علی بن ابی طالب(ع).
مؤمن، محمد،(1383)، الولایة الاهیة الاسلامیة أو الحکومة الاسلامیة، قم، مؤسسه نشر اسلامی.
مؤمن، محمد،(1415 ق)، کلمات سدیدة فی مسائل جدیدة، قم، مؤسسه نشر اسلامی.
مظفر، محمدرضا،(1380)، عقائد الامامیّه، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
منتظری، حسینعلی(1380)، نظام الحکم فی الاسلام، تهران: نشر سرایی.