The Islamic Revolution Approach

The Islamic Revolution Approach

A Comparative Study of Political Rationality from the Perspective of Ayatollah Motahhari and Akhundzadeh

Document Type : Original Article

Authors
1 Department of Political Science, Iran Issues, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
2 Department of Political Science-Political Thought and Iran Issues, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
3 Department of Political Science - Political Thought and Iran Issues, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
Abstract
In this article, using Foucault's political rationality approach and examining the works related to Foucault's political rationality and examining some cases of religious reform, as well as comparing the elements of classical political philosophy and modern political philosophy to identify the three political rationalities "Emirate", "Old Shepherd". The "new shepherd" and their characteristics have been identified, separated and classified, so the necessary criteria for identifying the political rationality of Ayatollah Motahhari and Akhundzadeh have been obtained. In this study, the researcher seeks to answer some basic principles and important questions: "1. What was the political rationality of Ayatollah Motahhari? 2. What was the political rationality of Akhundzadeh? 3- What similarities and differences can be Recognize the political rationality between the two? The results show that Ayatollah Motahari sought a compromise between religion and politics and believed that the two were inseparable, but Akhundzadeh, influenced by humanism, religious reform in Western Christianity and modern Western philosophy. , Believed that religion is the ancestor of politics and according to political thought in the West, believes that religion should not interfere in government.One of the most important concepts that can explain the different intellectual angles of Ayatollah Motahhari and Akhundzadeh is Foucault's political rationality The answer to these three questions seems to have a significant impact on our historical consciousness.
Keywords

انصاری پور، محمد تقی(۱۳۸۶). انتقال به مدرنیته، باشگاه‌اندیشه.
آجودانی، ماشااله(1382). مشروطه ایرانی، تهران، اختران.
آدمیت، فریدون(1349).‌اندیشه‌های میرزا فتحعلی آخوندزاده، چاپ اول، تهران.
آریایی نیا، مسعود(۱۳۸۶). عقلانیت مدرن سیاسی و دولت سازی مفهومی در رسائل سیاسی نوگرای عصر مشروطه(پایان نامه، دانشگاه شهید بهشتی.
پولادی، کمال(۱۳۸۰). از دولت اقتدار تا دولت عقل در فلسفۀ سیاسی مدرن، تهران، نشر مرکز.
توحیدفام، محمد(۱۳۸۱). سیری در‌اندیشه‌های سیاسی معاصر غرب(نظریه‌های دولت در دموکراسی)، تهران، روزنه.
توکلی، غلامحسین(۱۳۸۲). «اومانیسم دینی و اومانیسم سکولار»، پژوهش‌های فلسفی کلامی، 17(2)، صص12-1.
جابری(1384). عقل سیاسی در اسلام، ترجمه عبدالرضا سواری، گام نو، تهران.
جهاندیده، افشین و سرخوش، نیکو(۱۳۸۴). «حکومت مندی»، فصلنامۀ گفتگو، 4(44)،صص55-31.
حائری، عبدالهادی(۱۳۶۴). تشیع و مشروطیت در ایران و نقش ایرانیان مقیم عراق، سپهر.
حدادیان، بهروز(۱۳۸۷). تهران انتشارات دانشگاه.
حقدادی، علی اصغر(۱۳۹۵). اسنادی از مشروطه پژوهی در ایران، آنکارا.
خلخالی، سید محی الدین. پوزش، محمد(1395). «بررسی جریانهای فکری عصر مشروطه»، تاریخ نامۀ خوارزمی، 4(2)، صص42-20.
دانیالی، عارف(1392). شبانکارگی مسیحی، انکار یا آفرینش سوژه؟. دوفصلنامه فلسفی شناخت، پژوهشنامه علوم انسانی، 68(1)، صص125-100.
رحمانیان، داریوش(۱۳۸۸). تاریخ تفکر سیاسی در دورۀ قاجاریه، تهران، پیام نور.
سواری، عبدالرضا(۱۳۸۴). عقل سیاسی در اسلام، تهران، گام نو.
شیرازی، محمد و آقا احمد، قربانعلی(۱۳۸۸). «دیرینه شناسی و تبارشناسی فوکو به عنوان روشی در مقابل روشهای تاریخی متداول»، پژوهش نامۀ علوم. اجتماعی، 3(4)، صص126-103.
طحان نظیف، احسانی(1396). «قانون در عصر مشروطه»، پژوهشنامۀ حقوق اسلامی. 18(45)، صص50-35.
قربانی، قدرت­الله(1383)، هویت ملی از دیدگاه استاد مطهری، فصلنامه مطالعات ملی، 18(5)، صص25-1.
کدیور، محسن(۱۳۸۷). سیاست نامه خراسانی، تهران، کویر.
کریمی، محمود؛ دل­افکار،  علیرضا و جعفری، رضا(1396)، مولفه­های عقلانیت سیاسی مردم بر اساس نظام حق و تکلیف در نهج­البلاغه، فصلنامه پژوهش نهج­البلاغه، 5(17)، صص93-75.
کسرایی، محمد سالار. مرادخانی، همایون و رضایی، محمد(۱۳۹۰). دوفصل نامۀ جامعه شناسی تاریخی، 2(1)، صص35-10.
کسروی، احمد(۱۳۹۸). تاریخ مشروطۀ ایران، تهران، نگاه.
لمکه، توماس(۱۳۹۲) نقدی بر خرد سیاسی، بررسی تحلیل فوکو از طرز تفکر دولت مدرن، ترجمه یونس نوربخش، محبوبه شمشادیان، تهران، دانشگاه امام صادق.
مطهری، مرتضی(1361)، سیری در نهج­البلاغه، قم: انتشارات اسلامی.
مطهری، مرتضی(1362)،خم و ایران، تهران: انتشارات صدرا، چاپ دوازدهم.
مطهری، مرتضی(1367)،جهاد، تهران: انتشارات صدرا، چاپ دوم.
مطهری، مرتضی(1368)، ده گفتار، تهران: انتشارات صدرا، چاپ پنجم.
مطهری، مرتضی(1371)، حماسه حسینی؛ جلد سه، تهران: انتشارات صدرا، چاپ سیزدهم.
مطهری، مرتضی(1372 )، فلسفه اخلاق، تهران : انتشارات صدرا، چاپ یازدهم.
مطهری، مرتضی(1372)، عدل الهی، تهران: انتشارات صدرا.
مطهری، مرتضی(1374)، پیرامون جمهوری اسلامی، تهران: انتشارات صدرا.
مؤمنی، باقر(1351). «میرزا فتحعلی آخوندزاده». مقالات. آوا.
میراحمدی، منصور(1381)، آزادی از دیدگاه استاد مطهری؛ کتاب‌اندیشه سیاسی آیت­الله مطهری، قم: بوستان کتاب.
نظری، علی اشرف(۱۳۸۶). پژوهشنامۀ حقوق و علوم سیاسی. 2(4)، صص25-1.
یاسایی، رضا(۱۳۸۱). اصلاحات، تهران، ققنوس.
یحیوی، حمید(۱۳۹۶).شبانوارگی جدید. نقد عقلانیت‌های حکومتی دولت در ایران»، فصلنامۀ دولت پژوهی، مجله دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، 3(10)، صص 32-1.