The Islamic Revolution Approach

The Islamic Revolution Approach

Causes of passivity of political elites in the Pahlavi period and its impact on the efficiency crisis

Document Type : Original Article

Authors
Javad Moghimi 1
Sousan Safaverdi 2
1 (PhD Student in Political Science_Political Thoughts, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran)
2 Assistant Professor, Department of Political Science, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran,
Abstract
The present study seeks to examine the causes of passivity of political elites in the second Pahlavi period and to show its impact on the crisis of efficiency and accountability. Accordingly, the question of the present study is: What factors influenced the passivity of political elites in the Pahlavi period and what effect did it have on the crisis of efficiency and accountability in the period of Mohammad Reza Shah? The hypothesis is: Mohammad Reza Shah's psychological characteristics such as the need for obedience, submission and acceptance of flatterers on the one hand and ideological alignment, common class and group interests of instrumental political elites, on the other hand cause the passivity of critical political elites and increase the gap between the masses and Was ruled. In fact, the findings of the present study from an elite perspective point to the gap between the political elites in society and the people and their connection with the Pahlavi government apparatus, which ultimately led to the expansion of government distance from the public interest and destroys government accountability. Which eventually led to a crisis of efficiency and accountability. Mohammad Reza Shah's psychological characteristics are another factor in the crisis of accountability due to narcissism and social approval by the instrumental elites. The present study uses a descriptive-analytical method, which finally collects information in a documentary and library manner and examines the issue from an analytical perspective.
Keywords
Political Elites
Pahlavi Government
Accountability Crisis
Mohammad Reza Shah Pahlavi
Elite Passivity
- ازغندی، علیرضا (1376)، ناکارآمدی نخبگان سیاسی ایران بین دو انقلاب، تهران: نشر قومس.
- ازغندی، علیرضا (1382)، بازیگران رسمی قدرت سیاسی ایران، فلصنامه مطالعات خاورمیانه، صص 403-959.
- اسفندیاری بختیاری، ثریا (1380)، کاخ تنهایی، ترجمه نادعلی همدانی، تهران: نشر زریاب.
- انصاری، محمدمهدی (1386)، نخبه­پروری سیاسی، تهران: نشر دادگستر.
- ایروانی، شهین (1393)، مقدمه­ای بر تبیین ماهیت نظام آموزش و پرورش ایران از آغاز دوره مدرن­سازی تا امروز، پژوهشنامه مبانی تعلیم و تربیت، سال اول، شماره 4، صص 83-110.
- آموزگار، جهانگیر (1375). فراز و فرود دودمان پهلوی، اردشیر لطفعلیان، تهران: مرکز ترجمه و نشر کتاب.
-آبراهامیان، یرواند (1378)، ایران بین دو انقلاب، ترجمه احمد گل محمدی-محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی.
- بشیریه، حسین (1375)، «ایدئولوژی و فرهنگ سیاسی گروه­های حاکم در دوره پهلوی»، فصلنامه نقد و نظر، شماره 3و 4، تابستان و پاییز 1377، صص160-145.
- بشیریه، حسین (1378)، جامعه مدنی و توسعه سیاسی در ایران، تهران: نشر علوم نوین.
- پهلوی، محمد رضا (۱3۷۹)، پاسخ به تاریخ، ترجمه حسین ابوترابیان، تهران: زریاب.
- پورمحمدی املشی، نصرالله، محمدی، رضا، محمدی، عسگر (1393)، تغییرات فرهنگی در دوره آتاتورک و رضاشاه، فصلنامه تاریخ روابط خارجی، سال شانزدهم، شماره 63، صص 117-99.
- پیر دیگار، ژان (1375)، ایران در قرن بیستم، ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی، تهران: نشر البرز.
-حاجی یوسفی، امیرمحمد (1377)، «دولت و توسعه اقتصادی در ایران»، مجله مطالعات راهبردی، سال اول، شماره اول، پاییز 1377، صص 201-179.
- خوشحال، امیر، عابدینی، صمد (1389)، جایگاه و خاستگاه نخبگان سیاسی و فکری در میان دو انقلاب [از انقلاب مشروطه 1285 تا انقلاب 1357ه.ش] و نقش حاکمیت دربار در آن، فصلنامه مطالعات جامعه­شناسی، سال سوم، شماره نهم،  صص 136-115.
- رحمانی­زاده دهکردی، حمیدرضا و زنجانی، محمدمهدی (1395)، دولت مدرن و خودکامگی (بررسی موردی دولت رضاشاه)، فصلنامه دولت­پژوهی، مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی، سال دوم، شماره 6، صص 212-175.
-روشه، گی (1378)، تغییرات اجتماعی، ترجمه: منصور وثوقی، تهران، نشر نی.
- زونیس، ماروین (۱۳۷۲)، شکست شاهانه؛ ملاحظاتی درباره سقوط شاه، اسمعیل زند- بتول سعیدی، تهران: نشر نور.
- شهرام­نیا، امیرمسعود، اسکندری، مجید (1389)، ناکارآمدی نخبگان سیاسی در کارآمدسازی روند توسعه ایران در عصر پهلوی، تحقیقات تاریخی، فصلنامه گنجینه اسناد، سال بیستم، دفتر اول، صص 105-74.
- شیخ­زاده، حسن (1385)، نخبگان و توسعه در ایران، تهران: انتشارات مرکز بازشناسی اسلام و ایران.
- علم، اسدالله (۱۳۷۱ )، گفتگوهای من با شاه: خاطرات محرمانه امیر اسدالله علم، تهران: گروه طرح نو.
- عظیمی، فخرالدین (1372)، بحران دموکراسی در ایران؛ 1332-1320، ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی و بیژن نوذری، تهران: نشر البرز.
- علوی­تبار، علیرضا (1386)، «روشنفکران ایرانی، مدرنیته و غرب»، مجله کیان، سال هفتم، شماره 36، فروردین و اردیبهشت 86, ص22-25.
- غنی­نژاد، موسی (1377)، تجدد طلبی و توسعه در ایران معاصر، تهران: نشر مرکز.
- فوران، جان (1392)، مقاومت شکننده؛ از صفویه تا سالهای پس از انقلاب اسلامی، تهران: انتشارات رسا.
- طلوعی، محمود (1372) بازیگران عصر پهلوی از فروع تا فردوست، تهران: نشر علم.
 
- فردوست، حسین(۱۳۷۲)، ظهور و سقوط سلسله پهلوی، تهران: نشر اطلاعات.
- نجاتی، غلامرضا (1371)، تاریخ بیست و پنج ساله ایران، تهران: نشر رسا.
- هویدا، فریدون (1373)، سقوط شاه، ترجمه حسین ابوترابیان، تهران: نشر اطلاعات.