The Islamic Revolution Approach

The Islamic Revolution Approach

Social approach to dealing with crime in the Iranian legal and judicial system

Document Type : Original Article

Authors
1 PhD Student, Department of Criminal Law and Criminology, Sanandaj Branch, Islamic Azad University, Sanandaj, Iran.
2 Assistant Professor of Law, Kurdistan University, Sanandaj, Iran. Corresponding author
3 Assistant Professor, Department of Criminal Law and Criminology, Sanandaj Branch, Islamic Azad University, Sanandaj, Iran
4 Department of Criminal Law and Criminology, Sanandaj Branch, Islamic Azad University, Sanandaj, Iran
Abstract
The purpose of this article is to investigate the position of the social approach to crime in the Iranian legal and judicial system. The main question of the research is how to explain the social approach to dealing with crime in the legal and judicial system? The main hypothesis of the article is that, in the Iranian legal system, the social approach to crime is in fact local development and based on participation. Based on this, it can be said that the social approach and its components play a very important role in the socialization of crime and can be used to prevent crime by using the social approach to crime by emphasizing social participation. The most important components of the social approach to dealing with crime are social participation, social cohesion and social relations, which should be considered in the policies of the judicial system. The method used in the present study is a descriptive-analytical method.
Keywords

احمدی، حمید(1392). جامعه شناسی انحرافات. تهران: انتشارات سمت.
بقایی سرابی، علی(۱۳۹۷). اجتماعی شدن: رویکردی نوین در کاهش تقاضای مواد مخدر و روان گردانها. تهران: انتشارات دنیای درون.
بیات، بهرام، شرافتیپور، جعفر و عبدی، نرگس(1387). پیشگیری از جرم با رویکرد اجتماع محور، تهران: معاونت اجتماعی ناجا، اداره کل مطالعات اجتماعی
پرویزی، رضا(1392). پیشگیری وضعی و نقش آن در پیشگیری از قتل، تهران: انتشارات معاونت آموزش ناجا.
پیران، پرویز (1389). روش‌های مشارکت جویانه در بررسی فقر، مجموعه مقالات فقر در ایران، تهران: دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی.
تقی پور، علیرضا(1398). پیشگیری غیرکیفری از جرم در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، فصلنامه دانش حقوق عمومی، سال هشتم، شماره 24.
دانش، تاج زمان(1387)، مجرم کیست جرم شناسی چیست؟، تهران: موسسه کیهان.
رفیع پور، فهیمه(1388). توسعه و تضاد. تهران: شرکت سهامی انتشار.
شاکری، ابوالحسن(1392)، مجموعه مقالات رجع به قوه قضاییه، تهران، انتشارات قوه قضاییه.
شولتز، دوان پی و شولتز، سیدنی آلن(1394). تاریخ روان شناسی نوین. ترجمه علی اکبر سیف و همکاران، چاپ سوم، تهران: نشر دوران.
شیخاوندی، داور(1397)، جامعه شناسی انحرافات، مشهد: انتشارات مرند یزد.
صادقی، حسین؛ شقاقی، وحید و اضغرپور، حسین(1383). تحلیل عوامل اقتصادی اثرگذار بر جرم در ایران، مجله تحقیقات اقتصادی، سال اول، شماره 68.
صدیق سروستانی، رحمت الله(1390)، آسیب شناسی اجتماعی، تهران: انتشارات آن.
صرامی، حمید و بقایی سرابی، علی(1397). رویکرد اجتماعی به کاهش تقاضای موادمخدر و روان گردان‌ها و پیشگیری از وابستگی به مواد با تاکید بر نقش مشارکت اجتماعی، سلامت اجتماعی و اعتیاد، سال پنجم، شماره 20.
عبدی، رمضانعلی؛ عبدی، توحید و نجفی خواجه بلاغ، عسگر(1397). بررسی نقش مولفه های پیشگیری اجتماعی از جرم از نظر اسلام در موفقیت پلیس، مطالعات امنیت اجتماعی، دوره 9، شماره 54.
کی نیا، مهدی. (1397). روانشناسی جنایی، جلد دوم، چاپ اول، تهران: انتشارات رشد.
گیدنز، آنتونی(1397). پیامدهای مدرنیت، ترجمه محسن ثلاثی، تهران: نشر مرکزی.
محمدنسل، غلامرضا (1387)، کلیات پیشگیری از جرم، تهران: نشر میزان.
نـجفی ابـرندآبادی، علی حسین(1395). پیشگیری از بزهکاری و پلیس محلی، مجموعه مقالات پیشگیری از وقوع جرم معاونت اجتماعی و پیـشگیری از وقـوع جرم، تهران: مرکز مطبوعات و انتشارات.
منابع لاتبن
Hirshi , t. (2014) .Causes of delinquency, bergelery ,university of California press.
Siegel ,L . J.Senna , J. J .(2010). Juveniie delinquency theory , practice & law , paul:west.