The Islamic Revolution Approach

The Islamic Revolution Approach

Study the Impact of Political Elite's performance on the Political Progress of the Islamic Republic of Iran

Document Type : Original Article

Authors
1 Associate professor of political science at Imam Sadiq University
2 Phd student at Imam Sadiq University
Abstract
After the Islamic Revolution of Iran and the formation of the political system of the Islamic Republic, the concern for development and development has always existed among the political elites of Iran. One of the pillars of progress is political progress that has so far been overlooked in Iran due to overcoming the concern for economic progress. Because in Iran, society is generally poorly organized, structural change will be the responsibility of the ruling political elite. The main question of this study is: What role should political elites play in the process of political progress of the Islamic Republic of Iran? Using the SWOT analytical model, the author analyzes the impact and performance of political elites in the process of moving the Islamic Republic of Iran from the beginning, and ultimately has drawn research strategies based on weaknesses, strengths, opportunities and threats in this regard. . Planning for the political elites should move to a possible situation using the tools and mechanisms experienced in the path of political progress, in order to pave the way for a favorable situation. The consensus of the political elite on the goals and mechanisms of political progress, the strengthening of civil society, the transparency of political elites and political culture in line with progress is one of the most important prerequisites for the process of political progress of the Islamic Republic of Iran, which can be used to overcome barriers such as weakness of civil society, The proper implementation of political institutions, non-compliance with the law and the failure to complete the process of competition and political participation in the Iranian society.
Keywords

آقابخشی، علی و همکاران (1375) فرهنگ علوم سیاسی، تهران: مرکز اطلاعات و مدارک علمی ایران.
بشیریه، حسین(1374)، جامعه‌شناسی سیاسی: نقش نیروهای اجتماعی در زندگی سیاسی، تهران: نشر نی.
ب‍ش‍ی‍ری‍ه‌، ح‍س‍ی‍ن‌(1389)، موانع توسعه سیاسی در ایران، تهران: گام نو.
خرمشاد، محمدباقر (1382)، «ضرورت راهبردی توسعه سیاسی در ج.ا.ایران»، فصلنامه مطالعات راهبردی، دوره 6، شماره 21، صص 102-87.
روشه، گی (1366)، تغییرات اجتماعی، ترجمه منصور وثوق، تهران: نشر نی.
سریع‌القلم، محمود (1386)، فرهنگ سیاسی ایران، تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
شایان مهر، علیرضا (1384)، دائره المعارف تطبیقی علوم اجتماعی، ج 1، تهران: انتشارات کیهان.
ظریفی­نیا، حمیدرضا (1378)، کالبدشکافی جناح­های سیاسی ایران 1358 تا 1378، تهران: آزادی اندیشه.
ع‍ب‍ادی‌، ج‍ع‍ف‍ر و همکاران (1394)، توسعه و دموکراسی و دلالت‌های آن برای ایران، تهران: دانشگاه تهران.
قانون اساسی ج.ا.ایران.
قانون فعالیت احزاب، جمعیت‌ها و انجمن‌های سیاسی و صنفی و انجمنهای اسلامی یا اقلیت‌های دینی شناخته شده. مصوب 07/06/1360 مجلس شورای اسلامی.
-قلجی، حسین وموسوی فرد،بابک (1393) «بازشناسی علل ناکارآمدی احزاب سیاسی در ایران بر اساس نظریه مبناییGrounded Theory» فصلنامه رهیافت انقلاب اسلامی، دوره 8، ش 29.
-کتابی، محمود و همکاران (1395)، «نقش مؤلفه­های مختلف در جهت­گیری فرهنگ سیاسی نخبگان پهلوی دوم»، فصلنامه رهیافت انقلاب اسلامی، دوره 10، ش 37.
موسوی خمینی، روح الله (1368)، وصیتنامه سیاسی- الهی، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره).
موسوی خمینی، سیدروح الله (1378)، صحیفه امام، تهران: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره).
هانتینگتون، ساموئل (1370)، سامان سیاسی در جوامع دستخوش دگرگونی، ترجمه محسن ثلاثی، تهران: نشر علم.
Pye, Lucian (1966). aspect of political development: An Analytic Study. Bostorn: Little Brown.
Skocpol, Theda (1988). Social Revolutions and Mass Military Mobilization. World Politics,40(2),147-168.
 
 
-                      آقابخشی، علی و همکاران (1375) فرهنگ علوم سیاسی، تهران: مرکز اطلاعات و مدارک علمی ایران.
-                      بشیریه، حسین(1374)، جامعه‌شناسی سیاسی: نقش نیروهای اجتماعی در زندگی سیاسی، تهران: نشر نی.
-                      ب‍ش‍ی‍ری‍ه‌، ح‍س‍ی‍ن‌(1389)، موانع توسعه سیاسی در ایران، تهران: گام نو.
-                      خرمشاد، محمدباقر (1382)، «ضرورت راهبردی توسعه سیاسی در ج.ا.ایران»، فصلنامه مطالعات راهبردی، دوره 6، شماره 21، صص 102-87.
-                      روشه، گی (1366)، تغییرات اجتماعی، ترجمه منصور وثوق، تهران: نشر نی.
-                      سریع‌القلم، محمود (1386)، فرهنگ سیاسی ایران، تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
-                      شایان مهر، علیرضا (1384)، دائره المعارف تطبیقی علوم اجتماعی، ج 1، تهران: انتشارات کیهان.
-                      ظریفی­نیا، حمیدرضا (1378)، کالبدشکافی جناح­های سیاسی ایران 1358 تا 1378، تهران: آزادی اندیشه.
-                      ع‍ب‍ادی‌، ج‍ع‍ف‍ر و همکاران (1394)، توسعه و دموکراسی و دلالت‌های آن برای ایران، تهران: دانشگاه تهران.
-                      قانون اساسی ج.ا.ایران.
-                      قانون فعالیت احزاب، جمعیت‌ها و انجمن‌های سیاسی و صنفی و انجمنهای اسلامی یا اقلیت‌های دینی شناخته شده. مصوب 07/06/1360 مجلس شورای اسلامی.
-قلجی، حسین وموسوی فرد،بابک (1393) «بازشناسی علل ناکارآمدی احزاب سیاسی در ایران بر اساس نظریه مبناییGrounded Theory» فصلنامه رهیافت انقلاب اسلامی، دوره 8، ش 29.
-کتابی، محمود و همکاران (1395)، «نقش مؤلفه­های مختلف در جهت­گیری فرهنگ سیاسی نخبگان پهلوی دوم»، فصلنامه رهیافت انقلاب اسلامی، دوره 10، ش 37.
-                      موسوی خمینی، روح الله (1368)، وصیتنامه سیاسی- الهی، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره).
-                      موسوی خمینی، سیدروح الله (1378)، صحیفه امام، تهران: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره).
-                      هانتینگتون، ساموئل (1370)، سامان سیاسی در جوامع دستخوش دگرگونی، ترجمه محسن ثلاثی، تهران: نشر علم.
-                      Pye, Lucian (1966). aspect of political development: An Analytic Study. Bostorn: Little Brown.
-                      Skocpol, Theda (1988). Social Revolutions and Mass Military Mobilization. World Politics,40(2),147-168.