رهیافت انقلاب اسلامی

رهیافت انقلاب اسلامی

مبانی و شاخص های اخلاق و تربیت سیاسی امام خمینی(ره) درجهت جذب افراد در تحقق انقلاب اسلامی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی،گروه علوم سیاسی ،دانشکده حقوق، الهیات،علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشیارگروه مطالعات منطقه ای، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران.(نویسنده مسئول)
3 استادگروه علوم سیاسی/ اندیشه سیاسی و مسائل ایران ، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 استادیارگروه علوم سیاسی، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایران.
چکیده
حضرت امام خمینی (ره) به عنوان یک اندیشمند و رهبر سیاسی و اجتماعی ایران معاصر، توانست در هم عرصه­ نظری و عملی مدلی از رهبری و اخلاق سیاسی را به نمایش بگذارد که باعث جذب حداکثری افراد در فرایند مبارزات انقلاب اسلامی گردید. ایشان برخلاف حاکمان سیاسی جوامع دیگر، در چارچوب آموزه­های اسلامی-شیعی اعتقاد به تداوم فرم و محتوای سیاسی رهبری پیامبر (ص) و ائمه معصومین (ع)  در دوران غیبت شخص معصوم داشت. به همین منظور در مقاله حاضر تلاش می­شود به این سئوال پاسخ داده شود که مبانی و مؤلفه های اخلاق و تربیت سیاسی امام خمینی درجهت جذب افراد در تحقق انقلاب اسلامی چه بوده است؟. فرضیه اصلی مقاله در پاسخ به این سئوال بدین ترتیب است که در اندیشه­ی امام خمینی(ره) با ابتنا بر مبانی وجودگرایی فلسفی و تعریف انسان به مثابه موجودی رو به سوی تعالی که باید با تربیت سیاسی طی مسیر نماید و همچنین بازتاب ویژگی­هایی چون تواضع، ایمان، امیدواری، عدالت، مدارا، انتقادپذیری، ساده­زیستی، خودسازی، تکلیف گرایی و صداقت را به طور عینی، مبانی و شاخص­های اخلاق و تربیت سیاسی را به منظور جذب حداکثری افراد در تحقق و پیروزی انقلاب اسلامی می­باشد. این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی تدوین شده است و داده­های آن به صورت کتابخانه­ای جمع­آوری گردیده است.
کلیدواژه‌ها

  • -                      احسانی، غلامرضا (1391). تربیت سیاسی: بایدها و نبایدها در پرتو اندیشه امام خمینی (ره)، تهران : انتشارات نجفی.

    -                      احمدی سفیدان, حسین. (1397). مناسبات امرسیاست و اخلاق در اندیشه سیاسی امام خمینی(ره) باتاکید بر کتاب شرح چهل حدیث. رهیافت انقلاب اسلامی, 12(44), 27-42.

    -                      الهامی نیا، علی اصغر (1385). اخلاق سیاسی امام خمینی، قم: زمزمه هدایت.

    -                      جمشیدی،محمدحسین (1388). اندیشه سیاسی امام خمینی(ره)، تهران : پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی

    -                      خرمشاد، محمدباقر، برخورداری، یاسر (1398)، «کاربست مولفه مدارا سیاسی در راهبرد رهبری امام خمینی (ره)»، فصلنامه راهبرد، سال بیست و هشتم، شماره 90.صص 59-86.

    -                      خسروپناه، عبدالحسین و همکاران (1395)، منظومه فکری امام خمینی (ره)، تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه

    -                      خمینی، روح الله (1370)، آداب الصلوۀ (آداب نماز)، تهران: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.

    -                      خمینی، روح الله (1371). کوثر (چکیده بیانات)، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر امام خمینی.

    -                      خمینی، روح الله (۱۳۷۸). صحیفه امام( 22 جلدی)، تهران: موسسه نشر امام خمینی.

    -                      خمینی، روح اله (۱۳۷۷)، شرح حدیث «جنود عقل و جهل»، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر امام خمینی.

    -                      خمینی، روح اله (۱۳۸۹). آیین انقلاب اسلامی، گزیده ای از اندیشه و آرای عمومی، تهران: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.

    -                      رفیع, حسین؛ حلال خور, مهرداد. (1390). «تعامل اخلاق و سیاست در اندیشة امام خمینی (س)». پژوهشنامه متین, 13(52), 103-121.

    -                      رهبر، عباسعلی و شاهوندی،بیژن (1396). «بررسی پنج شاخص اخلاقی در اندیشه و عمل امام خمینی»، پژوهشنامه متین، دوره19، شماره 76

    -                      سلحشوری, احمد؛ یداللهی فر, محمد جواد؛ خنک دار طارسی, معصومه. (1391). مبانی و مؤلفه های تربیت سیاسی از دیدگاه امام خمینی(ره). پژوهشنامه انقلاب اسلامی, 2(5), 111-126.

    -                      سهرابی، فرامرز (۱۳۹۵). شکوفایی شخصیت و امام خمینی (ره)، چاپ اول، تهران: نشر عروج.

    -                      طباطبایی، فاطمه (1395)،«نقش مدارا در تعالی انسان و جامعه (سلوک فردی و اجتماعی)با رویکردی به اندیشه عرفانی و رفتار سیاسی امام خمینی»، پژوهشنامه متین، سال هجدهم، شماره 73.

    -                      فارسیان، محمدرضا (1398). مبانی فقهی اصول تربیت سیاسی با رویکردی بر آراء امام خمینی(ره)، رساله دکتری فقه و حقوق و اندیشه امام خمینی(ره)، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی.

    -                      فتحی آشتیانی، رضا (1387). روانشناسی سیاسی، تهران : موسسه بعثت

    -                      فروغی، فتح الله (1371). گلهای باغ بهشت، تهران: کانون فرهنگی و فکری کودکان.

    -                      فوزی، یحیی (۱۳۸۸). اندیشه سیاسی امام خمینی (ره) قم: انتشارات معارف.

    -                      مسعودی،جهانگیر؛ساداتی‌زاده،سیدسجاد (1394).«رابطه اخلاق و سیاست»، فصلنامه اخلاق در علوم و فناوری، سال دهم، شماره 3،

    -                      مسکویه، ابوعلی (1412 ق)، تهذیب الاخلاق و تطهیر الاعراق، قم : انتشارات بیدار.

    -                      مهاجرنیا، محسن (1394). «اخلاق سیاسی در گفتمان انقلاب اسلامی»، فصلنامه علوم سیاسی، سال 18، شماره 70، صص 55-93.

    -                      مهربان، غلامرضا (1395). الگوی تربیت سیاسی کارگزاران جمهوری اسلامی ایران براساس مکتب سیاسی امام خمینی (ره)،رساله دکتری علوم سیاسی، دانشگاه باقرالعلوم (ع).

    -                      همتی‌فر، مجتبی (1397). نسبت سیاست و تربیت در اندیشه امام خمینی (ره): سازواری قدرت و هدایت در تربیت اسلامی،  رساله دکتری فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه فردوسی مشهد .منابع انگلیسی:

    • Ball, A. R. (1988). Modern Politics and Government (4th ed.). London : Palgrave Macmillan.
    • Debnath, Kunal and Chatterjee, Souvik, (2021) Introspecting the Relation between Ethics and Politics: Key Concerns and Future Ahead. Ebong Prantik, Vol. 8, Issue. 17, 2021, pp. 710-719.
    • Pfostl, E. (Ed.). (2016). Between Ethics and Politics: New Essays on Gandhi. New Delhi: Routledge.
    • Thompson, D. F. (1987). Political Ethics and Public Office. Massachusetts: Harvard University Press.