موضوع مقاله حاضر، بررسی نقش مولفه ها و بازیگران در تصمیم گیری در سیاست خارجی دولت روحانی در انعقاد معاهده برجام است. در این میان از بین مولفه های دخلی بر ایدئولوژی منتقدان و از بین کنشگران بر وزارت امور خارجه تاکید می شود. در این دوران، ضمن انتقاد به سیاست خارجی دولت پیشین، سیاست خارجی جدیدی در چارچوب تعامل سازنده با دنیا و تحت عنوان گفتمان اعتدال‏گرایی معرفی شد که نقطه اوج آن را باید در برجام مشاهده نمود. با این حال، رویکرد نوین در سیاست خارجی روحانی، علاوه بر فرصت‏ها، چالش‏های بزرگی نیز به وجود آورد. سئوال اصلی مقاله حاضر این است: مولفه‏های داخلی و کنشگران چگونه بر سیاست خارجی دولت روحانی در مسئله برجام تاثیرگذار بوده‏اند؟ بر اساس فرضیه‏ای که به دنبال این پرسش مطرح می‏شود، نقش وزارت امور خارجه در پیشبرد برجام از یک سو و نقش گروههای ایدئولوژیک منتقد و مخالف دولت از سوی دیگر، بصورت برهمکنشی در موضوع برجام نقش داشته‏اند. بر طبق نتایج تحقیق، سیاست خارجی روحانی که با موفقیت و سپس با مشکلات زیادی همراه بود، به انحاء مختلف از عوامل مزبور متاثر بوده است. روش تحقیق در مقاله حاضر، توصیفی- تحلیلی است و داده‏ها بر پایه مطالعه کتابخانه‏ای و با ابزار فیش‏برداری جمع‏آوری شده ‏اند.