الف) فارسی
ازغندی، ع. (1385). درآمدی بر جامعه‌شناسی سیاسی ایران. تهران: قومس.
اطهری، س.ح.، و دستغیب، ل. (1393). بازتاب نمادین نقد و نفی قدرت مستقر، در مناسک و شعایر شیعه با تأکید بر دوره صفویه و قاجاریه. شیعه شناسی، 12 (45)، 106-77.
الگار، ح. (1369). دین و دولت در ایران، نقش علما در دوره قاجار. ترجمه ابوالقاسم سری، تهران: انتشارارت توس.
آبادیان، ح.، و بیطرفان، م. (1392). تحلیل مبانی مشروعیت و نامشروعیت نهاد سلطنت از دیدگاه علمای عصر صفوی. پژوهشنامه تاریخ اسلام، 3 (10)، 34-5.
بیدگلی، م.، و زیباکلام، ص. (1398). نقش نهاد مرجعیت و روحانیت شیعه در گفتمان مشروطه‌خواهی ایران. فصلنامه تخصصی علوم سیاسی، 15 (47)، 18-1.
جمیری، م.، و کشاورز، م. (1401). ارزیابی رویکرد باستان‌گرایی در دوره پهلوی اول با مؤلفه‌های مشروعیت‌زا در ایران باستان. مطالعات انقلاب اسلامی، 19 (71)، 128-109.
حائری، ع. (1380). نخستین رویارویی‌های اندیشه‌گران ایران با دو رویه تمدن بورژوازی غرب. چاپ چهارم، تهران: امیر کبیر.
حضرتی، ح.، و شاهدی، م. (1397). مخالفت امام خمینی با نظام شاهنشاهی پهلوی از منظر قانون اساسی مشروطه؛ فرایند یک تحول. پژوهشنامه انقلاب اسلامی، 8 (26)، 198-177. Doi.10.22084/rjir.2017.12039.1968
خرازی، س.م. (1387). مرجعیت شیعه و قدرت سیاسی. نشریه شهروند، 63، 12-1.
خمینی، س.ر. (1385). ولایت فقیه، حکومت اسلامی. اصفهان: ناشر دیجیتالی مرکز تحقیقات رایانه‌ای قائمه اصفهان.
ذوعلم، ع. (1386). حوزه در انقلاب و انقلاب در حوزه‌ها. نشریه زمانه، 65، 18-1.
راهدار، ا. (1391). اولتیماتوم روس و نقش علماى نجف. نشریه حوزه، 29 (166-165)، 163-125.
رحمانی، م.ح. (1385). سیری در مناسبات سیاسی آیت‌الله کاشانی و دکتر مصدق. شاهد یاران، 16، 91-89.
زرگری‌نژاد، غ.ح. (1379). بررسی احکام الجهاد و اساب الرشاد، (نخستین اثر در تکوین ادبیات جهادی تاریخ معاصر). مجله دانشکده ادبیات دانشگاه تهران، 155، 143- 168.
سلیمانی امیری، ج. (1402). علل تمایز رفتار سیاسی آیات عظام حائری و بروجردی با امام خمینی در مقابل با رژیم پهلوی. مطالعات انقلاب اسلامی، 20 (75)، 90-69.
شفایی هریسی، م.ک.، و فتاحی، ع. (1391). تعامل نهاد دین و دولت در عصر پهلوی. پژوهش در تاریخ، 3 (4)، 132-105.
عصاره‌نژاد، س.، صبوری، ج.، سیاحی‌زاده فرد، ح. (1403). ارزیابی عملکرد قانون بودجه 1403 کل کشور: حوزه دین، ارشاد اسلامی و اوقاف. مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، 20182، 22-1.
عیسی‌نیا، ر. (1395). استقلال حوزه علمیه و دولت جمهوری اسلامی ایران. تهران: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
عیوضی، م. ر. (1386). روحانیت شیعه و تحولات سیاسی- اجتماعی. نشریه زمانه، 57، 15-11.
فراتی، ع. (1397). روحانیت و قدرت به روایت امام خمینی. سیاست‌نامه مفید، 3 (1)، 58-45.
قمی، م. (1393). جایگاه و اهمیت مجلس خبرگان رهبری در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران. پژوهش‌های انقلاب اسلامی، 3 (1)، 34-7.
کدی، ن. آ. (1381). ایران در دوران قاجار و برآمدن رضاخان. ترجمة مهدی حقیقت خواه، تهران: ققنوس.
مردانی، ن.، و شاکری، ح. (1391). تحلیلی بر نظریه دولت در قانون اساسی 1358 و 1368 با تأکید بر اختیارات رهبری. نشریه حقوق اساسی، 9 (18)، 176-131.
مصباح یزدی، م. ت. (1386). نظریه اسلام سیاسی. تحقیق و نگارش کریم سبحانی، قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
مطهری، م. (1362). مشکل اساسی در سازمان روحانیت. تهران: صدرا.
نصیری، س. (1399). نقش روحانیت در ملی شدن صنعت نفت. جامعه‌شناسی سیاسی انقلاب اسلامی، 1 (4)، 197-169.
نقیب‌زاده، ا.، و استوار، م. (1391). بوردیو و قدرت نمادین. فصلنامه سیاست، 42 (2)، 294-272. Doi:10.22059/jpq.2012.29980
نوعدوست، ر. (1397). وضعیت سنجی سرمایه روحانیت قبل و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی. رساله دکتری، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد واحد تهران-مرکز.منابع لاتین
ب) انگلیسی
Biglari, A. (2023). Mohammadreza Hakimi and Shia Political Theology. Islamic Political Thought, 10 (2), 65-85. Doi.10.30497/ipt.2023.76684
Bourdieo, P., & Wacquant, L. J. D. (1992). An Inventation to Reflexive Sociology. First Published, Cambrdge: Polity Press.
Bourdieo, P. (1986). The Forms of Capital. in J.G. Richarson (ed.), Handbook of Theory and Research for the Sociology of Education, New York: Greewood Press, pp. 241-258.
Bourdieo, P. (1996). On Television and Journalism. London: Pluto Press.
Bourdieo, P. (2005). language and Symbolic Power. Translated by Gino Raymond and Matthew Adamson, London: Polity Press.
Jones, S. (2009). The Islamic Republic of Iran: An introduction. Available from: http://www.refworld.org/pdfid/4b41bca92.pdf.
Kadivar, M. A. (2017). The Ayatollahs and the Republic: The Religious Establishment in Iran and its Interaction with the Islamic Republic. Center for Open Science, 1-8. doi.10.31219/osf.io/3d6jq
Karakuş, G. (2020). Iran Real Politics and Political Motivation of Shiite. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5 (1), 110-124. doi.org/10.33905/bseusbed.728266
Wacquant, loic (2006). Pier Bourdieu, Department of Sociology, University of California- Berkeley.
References
Abadian, H., & Bitarfan, M. (2013). Analysis of the Foundations of Legitimacy and Illegitimacy of the Institution of Monarchy from the Perspective of Scholars of the Safavid Era. Quartely Research Journal of Islamic History, 3 (10), 34-5. {In Persian}
Algar, H. (1990). Religion and State in Iran, the Role of Scholars in the Qajar Period. Translated by Abolghasem Sari, Tehran: Toos Publications. {In Persian}
Athari, S.H., & Dastghayib, L. (2014). Symbolic Reflection of Criticism and Negation of Established Power in Shiite Rituals and Ceremonies with Emphasis on the Safavid and Qajar Periods. Shi`a Studies, 12 (45), 77-106. {In Persian}
Azghandi, A. (2006). An Introduction to Iranian Political Sociology. Tehran: Qomes. {In Persian}
Bidgoli, M., & Zibakalam, P. (2019). The Role of the Institution of Authority and Shi`a Clergy in the Constitutional Discourse of Iran. Specialized Quarterly Journal of Political Sciences, 15 (47), 18-1. {In Persian}
Biglari, A. (2023). Mohammadreza Hakimi and Shia Political Theology. Islamic Political Thought, 10 (2), 65-85. Doi.10.30497/ipt.2023.76684
Bourdieo, P. (1986). The Forms of Capital in J.G. Richarson (ed.), Handbook of Theory and Research for the Sociology of Education, New York: Greewood Press, pp. 241-258.
Bourdieo, P. (1996). On Television and Journalism. London: Pluto Press.
Bourdieo, P. (2005). language and Symbolic Power. Translated by Gino Raymond and Matthew Adamson, London: Polity Press.
Bourdieo, P., & Wacquant, L. J. D. (1992). An Inventation to Reflexive Sociology. First Published, Cambrdge: Polity Press.
Eywazi, M. R. (2007). Shiite Clergy and Socio-Political Developments. Zamaneh Magazine, 57, 11-15. {In Persian}
Forati, A. (2018). Clergy and Power According to Imam Khomeini. Siyāsat-nameh Mofid, 3 (1), 45-58. {In Persian}
Haeri, A. (2001). The First Encounters of Iranian Thinkers with the Two Practices of Western Bourgeois Civilization. Fourth Edition, Tehran: Amir Kabir. {In Persian}
Hazrati, H., & Shahedi, M. (2018). Imam Khomeini's Opposition to the Pahlavi Monarchy from the Perspective of the Constitutional Law; The Process of a Transformation. Islamic Revolution, 8 (26), 198-177. Doi.10.22084/rjir.2017.12039.1968. {In Persian}
Issania, R. (2016). The Independence of the Seminary and the Government of the Islamic Republic of Iran. Tehran: Research Institute of Islamic Sciences and Culture. {In Persian}
Jamiri, M., & Keshavarz, M. (2022). Evaluation of the Archaism Approach in the First Pahlavi Period with Legitimacy-Generating Components in Ancient Iran. Islamic Revolution Studies, 19 (71), 128-109. {In Persian}
Jones, S. (2009). The Islamic Republic of Iran: An introduction. Available from: http://www.refworld.org/pdfid/4b41bca92.pdf.
Kadivar, M. A. (2017). The Ayatollahs and the Republic: The Religious Establishment in Iran and its Interaction with the Islamic Republic. Center for Open Science, 1-8. doi.10.31219/osf.io/3d6jq
Karakuş, G. (2020). Iran Real Politics and Political Motivation of Shiite. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5 (1), 110-124. doi.org/10.33905/bseusbed.728266
Keddie, N. A. (2002). Iran During the Qajar era and the Rise of Reza Khan. Translated by Mehdi Haghighatkhah, Tehran: Qoghnous. {In Persian}
Kharrazi, S.M. (2008). Shiite Authority and Political Power. Citizen Magazine, 63, 1-12. {In Persian}
Khomeini, S.R. (2006). Velayat-e-Faqih, Islamic Government. Isfahan: Digital Publisher of Qaameh Isfahan Computer Research Center. {In Persian}
Mardani, N., & Shakeri, H. (2012). Analytical Theory of the State Constitution of 1980 and 1990 with an Emphasis on leadership Authority. Journal of Fundamental Rights, 9 (18), 131-176. {In Persian}
Mesbah Yazdi, M. T. (2007). Theory of Political Islam. Researched and written by Karim Sobhani, Qom: Imam Khomeini Educational and Research Institute. {In Persian}
Motahari, M. (1983). The Fundamental Problem in the Organization of the Clergy. Tehran: Sadra. {In Persian}
Naqibzadeh, A., & Ostovar, M. (2012). Bourdieu and Symbolic Power. Politics Quarterly, 42 (2), 272-294. Doi:10.22059/jpq.2012.29980. {In Persian}
Nasiri, S. (2020). The Role of the Clergy in the Nationalization of the Oil Industry. Political Sociology of the Islamic Revolution, 1 (4), 197-169. Doi.20.1001.1.26765314.1399.1.4.6.6. {In Persian}
Noadoust, R. (018). Assessing the Status of Clergy Capital Before and After the Victory of the Islamic Revolution. PhD Thesis, Faculty of Law and Political Science, Tehran-Markaz Branch Azad University. {In Persian}
Osarenejad, S., Sabouri, J., & Siahizadeh Fard, H. (2024). Evaluation of the Performance of the 2024 Budget Law for the Whole Country: The Field of Religion, Islamic Guidance and Endowments. Research Center of the Islamic Consultative Assembly, 20182, 22-1. {In Persian}
Qomi, M. (2014). The Position and Importance of Assembly of Experts of the Leadership in the Constitution of Islamic Republic of Iran. Islamic Revolution Research, 3 (1), 34-7. {In Persian}
Rahdar, A. (2012). The Russian Ultimatum and the Role of Najaf Scholars. Hawza Journal, 29 (166-165), 125-163. {In Persian}
Rahmani, M.H. (2006). A Survey of The Political Relations Between Ayatollah Kashani and Dr. Mossadegh. Shahed Yaran, 16, 89-91. {In Persian}
Shafaei Harisi, M.K., & Fattahi, A. (2012). The Interaction of Religion and State in the Pahlavi Era. Research in History, 3 (4), 105-132. {In Persian}
Soleimani Amiri, J. (2023). The Reasons for the Difference in the Political Behavior of Grand Ayatollahs Haeri and Borujerdi with Imam Khomeini Versus the Pahlavi Regime. Islamic Revolution Studies, 20 (75), 69-90. {In Persian}
Wacquant, loic (2006). Pier Bourdieu, Department of Sociology, University of California- Berkeley.
Zargarinejad, G.H. (1990). A Study of the Commandments of Jihad and the Means of Guidance, (The First Work in the Formation of Jihadist Literature in Contemporary History). Journal of the Faculty of Literature, University of Tehran, 155, 143-168. {In Persian}
Zualam, A. (2007). The Circle in the Revolution and the Revolution in Circles. Zamaneh Magazine, 65, 1-18. {In Persian}
