مارشمنت، جنیفر لیز، (1394)، بازی بازاریابی سیاسی، مترجم رسول بابایی، چاپ اول، تهران: انتشارات سیته.
محمدیان، محمود؛ یوسفی، رسول، (1393)، «تعیین انگیزه پنهان در رفتار رأی دهی مردم»، آفاق امنیت، سال هفتم، شماره 24.
مریدسادات، حسین؛ اصلانی، محمدرضا، (1393)، «بازاریابی سیاسی رویکردی نوین در بازاریابی ایران»، سومین کنفرانس ملی حسابداری و مدیریت.
نرگسیان، عباس؛ دیندار، یاشار؛ طهماسبی آقبلاغی، داریوش، (1394)، «مطالعه تاثیر ابزارهای مدرن بازاریابی سیاسی بر مشارکت سیاسی، اعتماد عمومی و انسجام ملی»، مدیریت فرهنگ سازمانی، سال 13، شماره 4.
نیک فر، جاسب؛ صادقی، زهرا، (1393)، «بررسی رابطه شبکههای اجتماعی و رفتار انتخاباتی در میان دانشجویان دانشگاه اصفهان»، مطالعات توسعه اجتماعی فرهنگی، سال سوم، شماره 1 .
Harmes, A. (2016). Political Marketing in Post-Conflict Elections: The Case of Iraq. Journal of Political Marketing,
Harris, P. (2005). To Spin or Not to Spin, That is the Question. The Emergence of Modern Political Marketing. The Marketing Revie, 2, 35-53.
Henneberg, S.C. (2012). Understanding Political Marketing. in N.O’Shaughnessy & S.C.Henneberg (Eds.), The Idea of Political marketing, Praeger, Westport, 93-171.
Hughes A, & Dann S (2016). Qualitative Case Analysis of the TeamBeattie.com website. Australian and New Zealand Marketing Academy Conference University of Western Australia, 5th to 7th December 2005
Jungblut Marc, Marius Johnen (2021) When Brands (Don’t) Take My Stance: The Ambiguous Effectiveness of Political Brand Communication, Communication Research, 4, 14, 31-47.
Marland Alex & Wagner Angelia (2020) Scripted Messengers: How Party Discipline and Branding Turn Election Candidates and Legislators into Brand Ambassadors, Journal of Political Marketing, 19: 1-2, 54-73
Newman, Bruce, & Wojciech, Cwalina, (2019), “The Macro and Micro Views of Political Marketing”, Journal of Public Affairs, Vol. 11, No. 2.
Nielsen, Sigge, (2013), “Toward a New Institutional Strategy Framework for Political Marketing”, Journal of Public Affairs, Vol. 13, No. 1.
Ricardo, B., Fontela, E., Nenclares A. & Pastor, P. (2019). Using interpretive structural modelling in strategic decision-making groups. Management Decision, 43(6), 977 – 995
